• Health
    အထီးကျန်ခြင်းကြောင့် အရွယ်မတိုင်ခင်သေဆုံးနိုင်ခြေပိုများဟုဆို
Thiha Htun
[Unicode Version]

အထီးကျန်ခြင်းက အဝလွန်ရောဂါထက် အသက်အန္တရာယ်ပိုများပြီး လူထုကျန်းမာရေး အန္တရာယ်တစ်မျိုးအဖြစ်တောင် သတ်မှတ်သင့်ကြောင်း ကျွမ်းကျင်သူတွေကဆိုပါတယ်။ ဆိုရှယ်ကျပြီး ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်သူတွေနဲ့နှိုင်းစာရင် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးညံ့ဖျင်းသူတွေဟာ စောစီးစွာသေဆုံးနိုင်ခြေ (၅၀) ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပိုများနေနိုင်ကြောင်း အထီးကျန်ခြင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ လေ့လာမှုတစ်ခုကလည်း ဆိုထားပါတယ်။

o-ANXIETY-SLEEP-facebook.jpg 

အမေရိကန်နိုင်ငံက သုတေသီတွေဟာ အထီးကျန်ခြင်းနဲ့ လူမှုဆက်ဆံရေးရဲ့ကျန်းမာရေးအပေါ်သက်ရောက်နိုင်ခြေတွေကို လေ့လာမှု/သုတေသနပေါင်း (၂၁၈) မျိုးခန့်ပြုလုပ်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီမှာတွေ့ရှိခဲ့တာတစ်ခုကတော့ social isolation လို့ခေါ်တဲ့ အပေါင်းအသင်းနည်းခြင်း၊ ထီးတည်းနေတတ်ခြင်းဟာ အဝလွန်ခြင်းရောဂါနဲ့နှိုင်းစာရင် လူတစ်ယောက်ရဲ့သေဆုံးနိုင်ခြေကို ထက်ဝက်ခန့် ပိုများနေနိုင်ကြောင်း လေ့လာတွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။

Brigham Young တက္ကသိုလ်က စိတ်ပညာပါမောက္ခ စာရေးဆရာ Dr. Julianne Holt-Lunstad ကတော့ "တခြားသူတွေနဲ့ လူမှုရေးအရ ဆက်ဆံတယ်ဆိုတာ အခြေခံလူသား လိုအပ်ချက်တစ်ခုပါပဲ။ လူတစ်ယောက်ဟာ စိတ်ကျန်းမာရေး၊ ကိုယ်ကျန်းမာရေး ကောင်းနေဖို့အတွက်ကော၊ အသက်ရှင်သန်နေနိုင်ဖို့အတွက်ပါ တခြားလူတွေနဲ့ (အနည်းဆုံး တစ်ယောက်နဲ့တော့) ဆက်ဆံ စကားပြောနေဖို့ မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပါတယ်" လို့ဆိုထားပါတယ်။

117146538.jpg 

"ဥပမာပြောရရင် လူတွေနဲ့အဆက်အဆံမရှိဘဲ တစ်ယောက်တည်းထားထားတဲ့ မွေးကင်းစကလေးလေးတွေဟာ ရှင်သန်လိုစိတ် ကုန်ခမ်းပြီး ရံဖန်ရံခါမှာသေသွားတတ်ပါတယ်။ ဟိုးတုံးက ပြင်သစ်နိုင်ငံမှာဆိုရင် အမြင့်မားဆုံးပြစ်ဒဏ်ချမှတ်တော့မယ်ဆိုရင် ဘယ်သူမှမရှိ၊ ဘာအသံမှမကြားရတဲ့အလုံပိတ်တိုက်ခန်းထဲမှာ တစ်ယောက်တည်းတိုက်ပိတ်ထားတတ်ကြတာပါ" လို့လည်း ဆိုပါတယ်။

အထီးကျန်ခြင်းဝေဒနာကိုခံစားရပြီဆိုရင် လူတွေကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရကော၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရပါ ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ခံစားရစေနိုင်ပါတယ်။ နောက်ပြီး အထီးကျန်ဆန်သူတွေဟာ နာမကျန်းဖြစ်တဲ့အခါ သူများတွေထက် ရောဂါဝေဒနာကို ပိုမိုခံစားရပါတယ်။

download.jpg 

Granset ဆိုတဲ့ အသက် (၅၀) ကျော်ပုဂ္ဂိုလ်တွေအတွက် လူမှုကွန်ရက်ဝက်ဘ်ဆိုဒ်ကတော့ အခုလို သုတေသနတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ပါတယ်။ သုတေသနရဲ့တွေ့ရှိချက်အရတော့ ဗြိတိန်နိုင်ငံမှာရှိတဲ့ လူဦးရေ (၄) ပုံ (၃) ပုံနီးပါးဟာ အထီးကျန်ခြင်း ဝေဒနာကိုခံစားနေရပြီး သူတို့အဲဒီလိုခံစားနေရကြောင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပြခဲ့ဖူးပါဘူးတဲ့။ သူတို့ထဲက (၇၀) ရာခိုင်နှုန်းက ပြောပြခဲ့တာကတော့ သူတို့ရဲ့အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ မိသားစုဝင်တွေဟာ သူတို့အထီးကျန်နေကြောင်း ပြောပြလိုက်ရင် အရမ်းအံ့အားသင့်သွားလိမ့်မယ်လို့ဆိုပါတယ်။ လူတွေနဲ့ပေါင်းသင်းဆက်ဆံနေရင်းကို အထီးကျန်ဝေဒနာ ခံစားနေရသူတွေ အများကြီးပါပဲ။

နောက်ပြီး End Loneliness လို့ခေါ်တဲ့ campaign တစ်ခုရဲ့အဆိုအရဆိုရင် ဗြိတိန်နိုင်ငံရဲ့ အထီးကျန်ခြင်းဝေဒနာကြောင့်ဖြစ်တဲ့ နောက်ဆက်တွဲဆုံးရှုံးမှုဟာ နှစ်စဉ် ဒေါ်လာ (၂၆) သန်းရှိပြီး ဆုံးရှုံးမှုထဲမှာ အထီးကျန်ခြင်းနဲ့ဆက်နွယ်နေတဲ့ ကျန်းမာရေးဆိုးကျိုးတို့၊ နာဖျားခွင့်တို့ ပါဝင်နေပါတယ်တဲ့။

lonely-girl-wide.jpg 

Holt-Lunstad က ထပ်မံဖြည့်စွက်ခဲ့တာတစ်ခုကတော့ "တစ်ယောက်တည်းနေတတ်ခြင်းနဲ့ အထီးကျန်ခြင်းဟာ အရွယ်မတိုင်ခင် သေဆုံးခြင်းအန္တရာယ်ကို သိသာထင်ရှားစွာတိုးတက်စေနိုင်ကြောင်း သက်သေ သက္ကာယတွေ ခိုင်ခိုင်မာမာရှိပါတယ်။ နောက်ပြီး အဲဒါကြောင့်ဖြစ်တဲ့ အန္တရာယ်က တခြားကျန်းမာရေးအန္တရာယ်တွေနဲ့နှိုင်းစာရင်လည်း ပိုများနေပါတယ်" ဆိုပြီး ဖြစ်ပါတယ်။

"အမှန်တကယ်တော့ ကမ္ဘာတဝှမ်းက နိုင်ငံတော်တော်များများမှာ အထီးကျန်ခြင်းရောဂါကပ်ဆိုက်နေပြီလို့တောင် ဆိုနိုင်ပါတယ်။ အခု ကျွန်မတို့ရင်ဆိုင်နေရတဲ့စိန်ခေါ်မှုက အထီးကျန်မှုဝေဒနာပပျောက်အောင် ဘယ်လိုဖြေရှင်းကြမလဲဆိုတာပါပဲ" လို့လည်း သူမကဆိုပါတယ်။

ဥပမာ ကျောင်းတွေမှာ ကလေးတွေအတွက် လူမှုပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးအရည်အချင်းတွေ ပိုမိုထက်မြက်အောင် လုပ်ပေးမယ့် အတန်းတွေ ဖွင့်လှစ်သင်ကြားပေးခြင်းလိုမျိုးုလုပ်ပေးခြင်းအားဖြင့် အထီးကျန်မှု ဝေဒနာပပျောက်ရေးမှာ သုတေသနနဲ့ ငွေကြေးရင်းမြစ်တွေ ပိုမိုစိုက်ထုတ်ပေးသင့်ကြောင်း သူမက အကြံပြုထားပါတယ်။

Source: NewYorkpost

[Zawgyi Version]

အထီးက်န္ျခင္းက အဝလြန္ေရာဂါထက္ အသက္အႏၱရာယ္ပိုမ်ားၿပီး လူထုက်န္းမာေရး အႏၱရာယ္တစ္မ်ိဳးအျဖစ္ေတာင္ သတ္မွတ္သင္႔ေၾကာင္း ကြ်မ္းက်င္သူေတြကဆိုပါတယ္။ ဆုိရွယ္က်ၿပီး ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး ေကာင္းမြန္သူေတြနဲ႔ႏႈိင္းစာရင္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးညံ႕ဖ်င္းသူေတြဟာ ေစာစီးစြာေသဆံုးႏိုင္ေျခ (၅၀) ရာခိုင္ႏႈန္းခန္႔ ပိုမ်ားေနႏိုင္ေၾကာင္း အထီးက်န္ျခင္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ႔ ေလ႔လာမႈတစ္ခုကလည္း ဆိုထားပါတယ္။

အေမရိကန္ႏိုင္ငံက သုေတသီေတြဟာ အထီးက်န္ျခင္းနဲ႔ လူမႈဆက္ဆံေရးရဲ႕က်န္းမာေရးအေပၚသက္ေရာက္ႏိုင္ေျခေတြကို ေလ႔လာမႈ/သုေတသနေပါင္း (၂၁၈) မ်ိဳးခန္႕ျပဳလုပ္ခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒီမွာေတြ႕ရွိခဲ႔တာတစ္ခုကေတာ႔ social isolation လို႔ေခၚတဲ႔ အေပါင္းအသင္းနည္းျခင္း၊ ထီးတည္းေနတတ္ျခင္းဟာ အဝလြန္ျခင္းေရာဂါနဲ႔ႏႈိင္းစာရင္ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ေသဆံုးႏုိင္ေျခကို ထက္ဝက္ခန္႔ ပိုမ်ားေနႏိုင္ေၾကာင္း ေလ႔လာေတြ႕ရွိခဲ႔ပါတယ္။

Brigham Young တကၠသိုလ္က စိတ္ပညာပါေမာကၡ စာေရးဆရာ Dr. Julianne Holt-Lunstad ကေတာ႔ "တျခားသူေတြနဲ႔ လူမႈေရးအရ ဆက္ဆံတယ္ဆိုတာ အေျခခံလူသား လိုအပ္ခ်က္တစ္ခုပါပဲ။ လူတစ္ေယာက္ဟာ စိတ္က်န္းမာေရး၊ ကိုယ္က်န္းမာေရး ေကာင္းေနဖို႔အတြက္ေကာ၊ အသက္ရွင္သန္ေနႏိုင္ဖို႔အတြက္ပါ တျခားလူေတြနဲ႔ (အနည္းဆံုး တစ္ေယာက္နဲ႔ေတာ႔) ဆက္ဆံ စကားေျပာေနဖို႔ မရွိမျဖစ္လိုအပ္ပါတယ္" လို႔ဆိုထားပါတယ္။

"ဥပမာေျပာရရင္ လူေတြနဲ႔အဆက္အဆံမရွိဘဲ တစ္ေယာက္တည္းထားထားတဲ႔ ေမြးကင္းစကေလးေလးေတြဟာ ရွင္သန္လိုစိတ္ ကုန္ခမ္းၿပီး ရံဖန္ရံခါမွာေသသြားတတ္ပါတယ္။ ဟိုးတံုးက ျပင္သစ္ႏိုင္ငံမွာဆိုရင္ အျမင္႔မားဆံုးျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္ေတာ႔မယ္ဆိုရင္ ဘယ္သူမွမရွိ၊ ဘာအသံမွမၾကားရတဲ႔အလံုပိတ္တိုက္ခန္းထဲမွာ တစ္ေယာက္တည္းတိုက္ပိတ္ထားတတ္ၾကတာပါ" လို႔လည္း ဆိုပါတယ္။

အထီးက်န္ျခင္းေဝဒနာကိုခံစားရၿပီဆိုရင္ လူေတြကို စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာအရေကာ၊ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာအရပါ ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ခံစားရေစႏိုင္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး အထီးက်န္ဆန္သူေတြဟာ နာမက်န္းျဖစ္တဲ႔အခါ သူမ်ားေတြထက္ ေရာဂါေဝဒနာကို ပိုမိုခံစားရပါတယ္။

Granset ဆိုတဲ႔ အသက္ (၅၀) ေက်ာ္ပုဂၢိဳလ္ေတြအတြက္ လူမႈကြန္ရက္ဝက္ဘ္ဆိုဒ္ကေတာ႔ အခုလို သုေတသနတစ္ခု ျပဳလုပ္ခဲ႔ပါတယ္။ သုေတသနရဲ႕ေတြ႕ရွိခ်က္အရေတာ႔ ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံမွာရွိတဲ႔ လူဦးေရ (၄) ပံု (၃) ပံုနီးပါးဟာ အထီးက်န္ျခင္း ေဝဒနာကိုခံစားေနရၿပီး သူတို႔အဲဒီလိုခံစားေနရေၾကာင္း ဘယ္သူ႔ကိုမွ မေျပာျပခဲ႔ဖူးပါဘူးတဲဲ႔။ သူတို႔ထဲက (၇၀) ရာခိုင္ႏႈန္းက ေျပာျပခဲ႔တာကေတာ႔ သူတို႔ရဲ႕အရင္းႏွီးဆံုး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ မိသားစုဝင္ေတြဟာ သူတို႔အထီးက်န္ေနေၾကာင္း ေျပာျပလိုက္ရင္ အရမ္းအံ႔အားသင္႔သြားလိမ္႔မယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ လူေတြနဲ႔ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေနရင္းကို အထီးက်န္ေဝဒနာ ခံစားေနရသူေတြ အမ်ားႀကီးပါပဲ။

ေနာက္ၿပီး End Loneliness လို႔ေခၚတဲ႔ campaign တစ္ခုရဲ႕အဆိုအရဆိုရင္ ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံရဲ႕ အထီးက်န္ျခင္းေဝဒနာေၾကာင္႔ျဖစ္တဲ႔ ေနာက္ဆက္တြဲဆံုးရႈံးမႈဟာ ႏွစ္စဥ္ ေဒၚလာ (၂၆) သန္းရွိၿပီး ဆံုးရႈံးမႈထဲမွာ အထီးက်န္ျခင္းနဲ႔ဆက္ႏြယ္ေနတဲ႔ က်န္းမာေရးဆိုးက်ိဳးတို႔၊ နာဖ်ားခြင္႔တို႔ ပါဝင္ေနပါတယ္တဲ႔။

Holt-Lunstad က ထပ္မံျဖည္႔စြက္ခဲ႔တာတစ္ခုကေတာ႔ "တစ္ေယာက္တည္းေနတတ္ျခင္းနဲ႔ အထီးက်န္ျခင္းဟာ အရြယ္မတိုင္ခင္ ေသဆံုးျခင္းအႏၱရာယ္ကို သိသာထင္ရွားစြာတိုးတက္ေစႏိုင္ေၾကာင္း သက္ေသ သကၠာယေတြ ခိုင္ခိုင္မာမာရွိပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး အဲဒါေၾကာင္႔ျဖစ္တဲ႔ အႏၱရာယ္က တျခားက်န္းမာေရးအႏၱရာယ္ေတြနဲဲ႔ႏႈိင္းစာရင္လည္း ပိုမ်ားေနပါတယ္" ဆိုၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။

"အမွန္တကယ္ေတာ႔ ကမၻာတဝွမ္းက ႏိုင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အထီးက်န္ျခင္းေရာဂါကပ္ဆိုက္ေနၿပီလို႔ေတာင္ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ အခု ကြ်န္မတို႔ရင္ဆိုင္ေနရတဲ႔စိန္ေခၚမႈက အထီးက်န္မႈေဝဒနာပေပ်ာက္ေအာင္ ဘယ္လိုေျဖရွင္းၾကမလဲဆိုတာပါပဲ" လို႔လည္း သူမကဆိုပါတယ္။

ဥပမာ ေက်ာင္းေတြမွာ ကေလးေတြအတြက္ လူမႈေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးအရည္အခ်င္းေတြ ပိုမိုထက္ျမက္ေအာင္ လုပ္ေပးမယ္႔ အတန္းေတြ ဖြင္႔လွစ္သင္ၾကားေပးျခင္းလိုမ်ိဳးုလုပ္ေပးျခင္းအားျဖင္႔ အထီးက်န္မႈ ေဝဒနာပေပ်ာက္ေရးမွာ သုေတသနနဲ႔ ေငြေၾကးရင္းျမစ္ေတြ ပိုမိုစိုက္ထုတ္ေပးသင္႔ေၾကာင္း သူမက အၾကံျပဳထားပါတယ္။

Source: NewYorkpost


ဆက်စပ်သတင်းများ


Newsletter
Don't Miss The Best Of Duwun

See stories of the future in your inbox each morning.

News
Entertainment
Sports
Women
Lifestyle
Tech

Copyright © 2018 Duwun.

Privacy Policy | About Us | Jobs